Cocukluk masallarimiz...

Hayatlarimizin masal oldugunu dusunsek bi..hani ilk okul caginda ve okula baslamamiş ufaklıkların hayal dünyasını genişletmek ve onları aslında ilerki yıllarında karşılaşıcakları kötü adamlara karşı bir nevi hazırlık yapanlarından..keşke kötü kalpli adamların karınlarını taşla doldurup denize atabilip, ya da kurabiyeden evinde bizi pişirmek isteyen cadıyı kendı fırınında alevlerin içine fırlatabilsek...ya da en temizi, bir kova suyu boca ettiğimizde, sabun gibi eriyi verse oz büyücüsündeki cadı, erise geriye iz birakmadan, bize artik temizleme isini birkamadan...
Işıltılı plazaların içersindeki canavarlar ise heryerde...hayatınızın buyuk kısmını geçırdiğinz plazaların camlarının arkasında, modern köleliğin baş karakteri kulkedisi gibi hissediyorum kendimi bazen...sanki hergün tepemde burası temizlenmemiş uhahaha diye çığırtan uyuz üvey ablalar...belki fazla abartıyorum durumumu ama işte bazen kafamda canlanan senaryo, masal alemi bu oluveriyor...

Kirlarin icinde, papatya tarlasinda beyaz atli prensli masallar, prensesin kafasinda dolasan kirk tilki ile bolunuveriyor...

Korkulara kapilmadan, onunuzdeki kaleye ilerlemenin mumkun olmadigini biliyorum..heybetli kale kapisinin ardinda bekleyenin ne oldugunu bilmeseniz dair, cesaretinizi toplayip olabilecegin en iyisini dusundugunuz bir hayat  elimizdeki..cadilar, canavarlar, urkutucu yaratiklar kucuk, minik ruyalarin sevimli korku sebebi olarak kalmiyor maalesef..gercek hayatta bu kahramanlar yer/kilik/imaj degistiriyor modern hayata adapte olup kostumlerini yeniliyorlar....Minik benligini korkutma sakin...buyumesini istemedgin yonlerini koreltmelerine de izin verme..olabildigince kendini hazirla..varliklarini kabul et..ve olabildigince umursama...

Kendi masalinda, kendi cennetinde, kedni kahramanlarinla yazdigin masalin en onemli anlari , seni en mutlu eden hikayene anlam katan anlar olucak unutma..her masalda oldugu gibi kotuler mi yi ler mi kazanicak bilemiyceksin..kazanmak icin mi yasamak icin mi masalini yazicaksin?...ama unutma...hayatini masalini yazmak sadece senin elinde...kahramanlarina verdigin roller, rollerinin agriliklarini dengelemek...olabildigince harika anlarin yasandigi masalin icin...icinde diledigince hayat dersi olanindan...cocuklarina, kzuenlerine..ufakliklara birakacagin guzel bir masal icin daha az umursamak...daha fazla hazir olmak gerek sadece...daha fazla hayal..daha fazla istek...daha az tembellik..yaratacagin daha fazla mutluluk anlari...


http://youtu.be/AUieOClTMyw

Degisim iyi (mi) dir?

Uzun zaman icersinde oldugunuz hersey ama hersey size  sıkıcı gelmeye baslar cember daralır ıçınızı afakanlar basar..kurtulus tek kurtulus bazı şeyleri degıtırmekten... kararlarınızı ve kendinizi degişime yaklaştırısınız..Şu aralar işim oldukça can sıkıcı gelmekle birlikte kendimi artık rahat hisseder de oldum..fazla kendini ispatlama çabası yerine belkı monotonluğun rahatsız edici hafıfılemesı mi bıraktım kendimi acaba bilemıyorum , idealistliğin yerine birçok konuya hakim olmanın rahatlığının yanında, bir de kabullenmeler geliyor e biraz da önünü görememe tıkanıklığı..ama sanırım..ole dusunuyorm ki..degısımın zamanı geldı gıbı de bu düşünceyle de ıcım kaynıyor yerimde duramıyorum...hani otur oturdugun yerde dıyen ıc sesı sivri  boynuzlu kırmızı rujlu derın goğüs dekolteli şeytan ıç ses 'daha ne bekliyorsun ki...nezaman değişeceğini gorucem bılemıyorum..har c a n ı y o r s u n...kaldır o güzel poponu tatlım..' deyüp seksü kahkahasını basıp sonmodel arabasına atlayıp uzaklasıyor oturdugum masanın basında kasvetlı havamla benı basbasa bırakıp... Değişimin adı, yeni bır iş olabılır, yeni bır hayat olabilir-çılgınca ama belki yeni bir ülke,daha geniş bir aile???? (bu hiç şeytan benim hoşuna gitmiycek olsa gerek..heran arabasıyla beni ezip geçebilir)..... hiç riske almayıp yeni bır hobi de olabılır dıyebılırım...şeytan iç ses de çekip gıdınce insanın aklına yapılabılecek bırsey gelmıyor ben, ve benım masum ıc sesım olece bakıp birbirimize...' yani aslında elimizdekilerin değerini hiç anlamıyoruz' muhabbetıne başlıyoruz, tehlikeli olmaya başlıyor ki bu bence şeytana uymaktan daha çok beni tehlikeye sürükleyecek biraz daha devam edersek...

Nasıl olur, nezaman olur bilemiıyorum ama Degişimin adı çok yakında konucak büyük ihtimalle...belki hiç ceserate edemiyeceğim bir süre daha aynı monotonlukta devam edeceğim ama tik tak tik tak sesleri de giderek yankılanmakta...bakalım...Ah buraya not düşerken bile mideme kramplar girdi diyebilirim...ne olur bi işaret bana ey kahinat....bir yol bir ışıkkkkkk....bekliyorummmm....

minik..

Ey hiç büyümeyen kız..gene mi daldın hayellere..gene nerelerdesin bugün..gözlerin uzaklarda bir noktada...sessiz..ışıltılı..heyecanlı..kırgın....gene hangi düşünceler sardı seni..gene hangı hayallerde kayboldun..hangi çıkmazda buldun kendini..hiç paylaşamadığın anlar..anılar mı birkti aklında..ya da sessizce kendince yaşadıkların mı?...gene mi anlamadı kimse seni..gene mi yalnızlık çöktü sigaranın dumanına..sardı sarmaladı seni gecenin karanlığı sessizliği...

Gözlerdeki umudun bitmez sanmısştım ben oysa ki...kalbindeki heyecan...ellerindeki narinlik, sesindeki acemilik, sözlerindeki yıllanmışlık...
Boşlukta mısın gene..doyurmadı mı hayat seni?...yetmedi mi gene elindekiler...yine mi bir yılı geride bırakırken, pişmanlıkların, umutsuzların kapında mı sıralandı...sessizce geçiridiğin hayatında sığamaz mı oldun gene sınırlarına..

Yetmedi sana sözler, zamanlar...hep yeni şeyler söylemek istersin sen..hep bir adım ileri gitmek istersin..değiştirdiğinde kendini değistirmek istersin tum hayatları da,,,diğerlerini de..uzanmak istersin hep sonrakine..tutunmak istersin hep mutluluklar dalında hep etrafındakilerle..yalnızlıkla edindiğin multuluklardan utanır mısın hep...sıklır mı canın hep yalnız mutlu olmaktan...

Açtın mı gene radyoyu saçlarını da savurmuşun gene, ne demek olur bu bilirim, sıyrılmaktır bu senin için kabuğundan..Merhabadır bu senden gelen yeniliklere..belki kimsenin tahmin edemeyeceği yeni heyecanlara bir işarettir..sen nasıl böyle gizemli olmayı becerdin işte ben de bunu anlamaz oldum..şimdi saçılmış saçların ruzgarda...Dünya adeta senin..nasıl başarıyorsun bunu..nasıl minik bir kız böyle bir güçle salınıyor yolunda...

Gene kulak kabarttın Mevlana' ya ders verir gibi bana ''Herşey üstüne gelip seni dayanamayacağın bi noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme ! Çünkü orası gidişatın değişeceği yerdir". 

Özlem...

Bu aralar çeşitli şeylere özlemim tavan yapmış durumda..ışıltılı şehir ufak gelmeye başladı artık..sokakalarda yürümeyi çok ozler oldum..vapuru yakalamak için son sürat koşmayı(vapuru ayrı o şehirde canlı yaşamı ayrı özledşm anlıycağan)..aniden yapılan arkadaş planlarını, geceleri sabahlara bağlayan upuuzun sohbetli günleri...kıkır kıkır pijama gecelerini...tembel hafta içi günlerini...kendi mesleğimi...paperların arasında yok oluşumu...tam onemli noktayı anladım dediğimde, paperın sonundaki bir sonraki çalışmanın gerekliliğini söylemesini bile...

Hayır pışmanlık veya elimdekilerin beni mutlu etmemesi değil durum.belkide yaşadığım farklı tecrübelerin yerine onlar kadar beni doyurucu birşeylerin konulamamasıdır...uzaklarda yaşarken bahsettiğim kendini kandırmacalar-hani özlemini hatırlatmamacalar- pek işe yaramıyor buaralar...zaten pek düşünmeye fırsat kalmıyor hafta içi yoğunluğundan..belli bir saatte çıkamamanın sıkıntısı çok var bu aralar..bunun belli bir periotta olması hiç problem değil ama baktığımda yaklaşık 2 buçuk aydır durum bu..gidişat bu...neyse günah duvarı yapmıycam seni şikayet panosu fln gibi bir düşüncemde yok..

İşte belki de kafamızı dağıtacak bir kalabalık yok burda...ya da içini döküp sana akıl verecek bir dost...eskilerden dost geçmişini okulunu hatıralarını bilen dost...
hayatta en önemli şeyler yanında heryere götürmen gerekn o üç şey çok belliymiş; seni dinlemekten bıkmıycak, heranını paylaşacak bir dost(kocam değil-o benim daim dostum ama bazen onu da çekiştirmem gerekiyor:)), sizi durdurak bilmeden çalışsanız dahi mutlu edecek bir meslek ve bunun size karşılayacağı doyurucu imkanlar(doyurucu ya dikkat-sen nekadarla mutlu oluyarsan, nekadar genişşse miden okadar doyurucu olmalı), he bide seninle o büyük kahvaltı sofrasını payalşacak mutlu ailen.. sanırım hayatınızı anlamlı, yaşadığınızı size hissettiren bu üç şey, o gizli bir adaya düşsen yanında neler alırdının yanıtı benim için çok belli bu aralar...

Gece baktığımda hiç uyumayan bu şehirde milyonlarca hayat, annem hep der, ananem bak bu kadar ışık yanar bu evlerde her birinin ayrı derdi her birnin ayrı sorunları var kendini şanslı bil dermiş diye...burdaki ışıklarla kıyaslayınca sözlerini daha da garip hissediyorum..kendi yaşadığım binaya bakınca ufak bir kasaba nüfusu, bi okadar farklı insan bi okadar farklı istekler beklentiler...demek istediğim şu ki..biliyorum herkesin hayyattan herdaim beklentileri var bitmeyen istekler ve memnunıyetszlikler..ama bi farkla benimkiler bazı önemli tespitler hayat kurtarsın diye...

Doyumsuluktan değil işte özlemden birazcık...kimisi bu döneme değişik bir macera diye bakar, kimisi sunulmuş hiç kaçırılmıyacak bir fırsat..ben de işte beni hangi yönde büyütück değişitirecek hayatıma nasıl yenilikler katacak diye baktığım bir dönem gibi görüyorum bu aralar...