Uzaklara gelip bir hayat kurmaya basliycagimda hic tedirginlik yasamamistim hic... ne tuhaf..aklimdan nasil yaparim, duzenim oturur mu diye celiskiler gecmemisti..daha mi cesaretliydim?..yoksa guvendemi hissediyordum kendimi?..simdi 3 yildir kurdgumuz duzeni daha da oturtmaya calisoyoruz ve yeni kararlar alacagim zaman artik eskisi gibi rahat hareket edemiyorum-edemedigimi farkediyorum...uzun zamandir belki de hic tecrube etmedigim seyler yasadim bu bi kac ayda yogun olarak...kendimle ilgii degiskliklerin yaninda hayatim, ailemde gelisen degsiklikler..dusuncelerimde celiskiler.karakertimde farkinda olmadan olan degsikilikler ve arada duraksayip bunlari farketmeler.yeni bir ev duzenine gectik..daha once hic kendi esyalarimiz olmamisti..bunu tecrube etmek cok cok guzelmis..nasil ozeniyormus insan..hani ole sasali esyalarla dort dortluk dosemedik de evimizi ama iste evimiz oldu, bizim yuvamiz oldu...is degsiikligine karar verdim..cok daha yogun bilmedigim bir deneyim..celiskliler, duraksamalar, gene de bu degiskligin yapilmasi gerekiyormus ..sanirim ogrenmem gormem gereken bikac sey var bu degsiklikten..olmasinin bir nedeni...hep annem diyor zoru seciyorsun diye...bilmem alismisim belki de hep bi sekilde zoru secmek zorunda olmaya..
Insan hayatini bir sekilde tercihlerden ve istediklerinden olusturabiliyor, sana ne sunucagi ise o tercihlerin birer suprizden ibaret..beklenmeyen guzel suprizler hep kocaman gulucukler, tatminler yaratirken, beklenmeyen hayal kirikliklari ise kocaman bir bosluk aciyor insanin yureginde, zihninde...taslarin yerine oturmasi zor oluyor..baglamasi birbirine...ama yasanmasi gerekiyor..buyukler hep ole diyor "hayirlisi"...
Bazen insan kendiyle yuzlesmeye cekiniyor, hayatiniz ozellikle cok yogun ve bazi korkularinizi unutmaya calistiginizda...aynaya gozlerinizin icine bakmaya cekiniyorsunuz..kirginliklarinizi yuzunuze vurucak korkusuyla..boyle anlarda evrende aslinda kucucuk bir nokta oldugumu dusunuyorum..cikilmaz noktalarda kendime bunu hatirlatip, gunun baska bir donencesinde saatinde farkli bir insan kimbilir nelerle karisliasiyor diye dusnunce...hayat nekadar da basit kaliyor insanin gozunde...ama hayat bi kere..nasil yasamak istediginiz de bir kere...tercihlerimiz milyonlarca ama yasayabildiklerimiz sadece bir tanesi iclerinden..deneyip yanilip tekrar deneme sansimiz var ama...ayni tadi alamama riskiyle....riskleri de goze almayinca, tecrube edememe durumumuz var...sanrim deneye yanila yolda ilerlemeye devam...
hic uzakta degil dusunuyorum..babanemin evinde eski ahsap masanin ustunde bi dolu test kitabi, ben anneme bana cok baski yapoyorsun diye kizmisim, babaneme ders calismaya tasinmisim, radyoda Sertab Erener"hadi yuregim ha gayret"caliyor..daha dun gibi. O an o icinden nasil cikicagimi bilemedigim o stres yuklu, celiski yuklu donem gecti gitti...hic hayal edemedigim, aklimdan gecirmedigim bir hayat duzeni var suan benimle...artik fazla anda takilir oldum galiba..onumu goremiyorum bole zamanlarda..pekistircek pek fazla kimse yok belki etrafta ondan kaynaklaniyor..
sikayet etmiycem diye otrumustum basina yazinin..gene dayanamadim...
Degisikliklerin, hayatimi daha da cok benim oldugunu farketmeme neden olan bir basamak atlama donmindeyim...sanirim yetiskinlik adimi bu olsa gerek...
Uzun sure yazmayinca dusunceler allak bullak ordan oraya atlaniyor...
belki bi sonraki yazimda daha da belirgin olur hem fikirlerim hem hayatimdaki gelismeler---belki olmaz..ama iste oncelikle adimi atmak onemli olan...dusucegini de bilsen, yukseliceginden emin de olamasan, adimi a-t-m-a-k gerek oncelikle........
